Ana Pi’s magisch dansfestijn op Afrikaanse roots
Naïs Haidar, Anna Yvray, Manèkè Som, Hachim ‘Biiskui’ Mze, Ibrahima ′Ibrah′ Biteye, Celia ′Babyface′ Bonus, Amin Hasnaoui, Kévin ′Kid Chroma′ Plesel. Programma: Atomic Joy, Ana Pi. Holland Festival. Gezien: 7juni 2026, Frascati, Amsterdam.
Door Michael Klier
Waar word jij vrolijk van? En wat verwacht je van een dansvoorstelling met de titel Atomic Joy? Het Holland Festival nodigde de choreografe en ‘imagery artist’ Ana Pi uit en ik nam de uitdaging aan. Vooraf waren er gratis bonte lolly’s voor het publiek. Binnen bliezen ventilatoren honderden gele pingpongballetjes over de dansvloer. Toen verschenen er acht gemaskerde dansers op het toneel. Ze droegen kleurrijke kostuums en uitvouwbare stokken die ze later zouden gebruiken om te vechten. Een bont zwaailicht draaide en vervolgens lieten de harde bassen uit de speakers je kleding vibreren. Het magische dansfeest kon beginnen.
Ana Pi
Ana Pi is geboren en opgeleid in Brazilië. Sinds 2010 ontwikkelt en deelt ze vanuit Frankrijk de praktijk ‘CORPO FIRME; peripheral dances—sacred gestures’. Met haar performances, lezingen, films en educatieve initiatieven reist ze over de hele wereld. Voor Atomic Joy liet ze zich o.a. inspireren door de energie van dance battles. De voorstelling put uit danspraktijken van de Trans-Atlantische Afrikaanse diaspora, waarin de bewegingen van generatie op generatie zijn doorgegeven. Op haar website staat uren aan filmmateriaal van fantastische straatdansers van over de hele wereld.
Plezier als kracht
Haar dansers komen uit de streetdance-scene van Groot-Parijs. Het zijn allemaal solisten met zeer uiteenlopende unieke talenten. Zo zag het publiek in Amsterdam niet alleen acrobatische streetdance battles, maar ook Indiase tempeldans en Spaanse flamenco moves. Wat al deze verschillende stijlen verbindt is het overheersende explosieve dansplezier. Dat begon al met het kapottrappen van de pingpongballen, dat in Frascati zo uitnodigend werkte dat na afloop van de voorstelling enkele bezoekers het niet konden laten dit na te doen. Daarnaast hadden alle dansers veelal een grote glimlach op hun gezichten. Midden in Atomic Joy werd er zelfs hardop gelachen.
Chassol
De choreografie werd aangestuurd door het ritme van een originele compositie van de Franse componist en pianist Christophe Chassol. CHASSOL componeert volgens de ultrascore-methode. Daarbij worden spraak en omgevingsgeluiden opgenomen en gebruikt als materiaal voor harmonie en ritme. Hij omschrijft deze aanpak als ‘harmonizing reality’. Zo Voor Atomic Joy combineerde CHASSOL zware bassen nu eens met treingeluiden en dan weer met jolige toeters. Zo hoor je zeer realistisch regen neerdalen, dan weer het geroesemoes van een menigte in de openbare ruimte. Op deze soundtrack creëert Pi een levendige choreografie waarin elk menselijk gevoel een plaats heeft, van tederheid tot woestheid. De dansers zwepen elkaar op of kopiëren elkaars bewegingen om dan ook weer bewonderend naar elkaar te kijken.
Atomic Joy
Pi heeft in het maakproces van Atomic Joy in kaart gebracht welke lichaamsbewegingen vrolijkheid oproepen. Deze gebaren (handen omhoog) en handelingen (heupen schudden) werkten zeer aanstekelijk. In die zin was Atomic Joyook een praktische choreografische gids voor vreugde.
Zo werkte haar super energieke voorstelling niet alleen als vermakelijk betoverende kunstbelevenis, maar eveneens als vademecum om ons aller werkelijkheid opnieuw te betoveren.
Atomic Joy is een avond die je bij blijft.
Michael Klier
Foto’s: NA MATA LAB, Daniel Nicolaevsky, Levi Fanan
De recensie verschijnt ook op https://musicwork.shop/blog/
Info:
