Wolfgang Amadeus Mozart – Symfonie Nr. 36 KV 425 ‘Linz’

Het ontstaan van de Linzer symfonie van Mozart is gedeeltelijk in nevelen gehuld. Afgezien van de onbeantwoorde vraag of de componist het werk – zoals geheel in de Mozart-mythologie zou passen – daadwerkelijk binnen vijf luttele dagen heeft neergepend, ontbreekt er voor het samenstellen van een serieuze Urtext een aanzienlijk belangrijker stukje van de puzzel: de gehele autograaf is namelijk, nadat deze door Mozart aan zijn vader was verstuurd, in het luchtledige opgegaan. Hierdoor komen editeurs Henrik Wiese en Cliff Eisen voor de volgende kwestie te staan: er is geen enkele volledige partituur als authentieke bron beschikbaar, maar er zijn wel verschillende individuele partijen van de hand van verschillende kopiisten in verschillende collecties te vinden. Om de lezer een idee te geven van deze puzzel zijn aan deze Breitkopf-uitgave enkele facsimiles van de partijen in verschillende handschriften toegevoegd. Om een min of meer consistente kritische editie samen te stellen, was dan ook het nodige geïnformeerde gokwerk vereist.

Hoewel een ‘correcte’ versie van deze symfonie dus altijd een onbereikbaar ideaal zal blijven, behalve als de autograaf onverhoopt opduikt, mogen we opmerken dat deze editie zeer prettig en consistent wegleest, waardoor de musici zich probleemloos op het muzikale resultaat kunnen richten, dat door de nieuwste inzichten aanzienlijk anders zal klinken dan een Kleiber- of Bernstein-opname.

Overigens is deze symfonie niet alleen los, maar ook als deel van een zesdelige band met de laatste symfonieën van Mozart verkrijgbaar, tegen een prijs die, vergeleken met de gemiddelde nieuwe Breitkopf-Urtext, zacht genoemd mag worden.

Melle Heij

Breitkopf & Härtel PB 5537
ISMN 979-0-004-21347-6