Blaricum Music Festival 2026 opent warmbloedig en gepassioneerd
Blaricum Chamber Orchestra olv Peter Santa; muziek van Suk, Barber en Dvorák. Gehoord: 25 juni 2026, Vituskerk Blaricum.
Door Harry-Imre Dijkstra
Je kan het bepaald pech noemen: in korte tijd zag festivaldirecteur Peter Santa van het Blaricum Music Festival twee van zijn grote namen op de speellijst afvallen: meesterviolist Augustin Dumay kreeg kort tevoren een blessure en pianist Nikola Meeuwsen moet ook verstek laten gaan bij twee komende concerten. Maar Santa vond in ieder geval voor Meeuwsen een uiterst waardige vervanger: de winnaar van het Koningin Elizabethconcours, fransman Jonathan Fournel! Deze zal in ieder geval dinsdag 30 juni een solo-recital geven en van het duoconcert met cellist Alexander Warenberg op vrijdag 26 juni zal hier geschreven worden.
Internationale studenten
Na een paar edities afwezig geweest te zijn, biedt het festival dit jaar weer een heus festivalorkest, vol internationaal talent uit vele landen. Zo is de concertmeester afkomstig uit Turkije, zijn er musici uit Zuid-Korea, Japan en Europa. Omdat Augustin Dumay ook niet aanwezig kon zijn om het orkest te leiden, zoals oorspronkelijk gepland, nam Peter Santa het stokje over. Niet letterlijk, want Santa dirigeert zonder verlengstuk, zonder baton dus. Met twee handen en een uiterst beweeglijk lijf toont hij alles aan de musici, die werkelijk pas heel kort samenspelen maar op vele momenten volkomen geroutineerd overkomen. De opening van de Strijkersserenade van Josef Suk was indringend, opzwepend en gloedvol. Vele aangename soli volgden van de aanvoerders viool, altviool en cello, met name in het derde deel. Natuurlijk was hier en daar wat onwennigheid te bespeuren, zoals in het chromatische slotgedeelte van deel drie en de snelle passages van de finale, maar wát een inzet van de spelers!
Alternatief programma-onderdeel
Geen solist, om de smakelijke Romance voor viool en orkest van Antonín Dvorák te spelen; Santa bood als alternatief met zijn strijkorkest een stuk uit het land waar de componist een tijdlang verwijlde om er leiding te geven aan het nieuwe muziekinstituut in New York. Met het Adagio van Samuel Barber, afkomstig uit zijn Strijkkwartet op.11, nam het orkest een gok, want niet alleen lopen de lijnen verraderlijk, ook naar de apotheose toe moet geduld bewaard worden. Die apotheose klonk glansrijk, en de lichte schrammetjes in het klankverloop deden er niets aan af. Met een mooie stilte – en een ademloos publiek! – eindigde de eerste helft.
Feest-finale
Met een geliefd repertoirewerk, de strijkersserenade van Dvorák, kwam de Tshechische componist alsnog tot zijn recht. Ook hier wees dirigent Santa op uiterst duidelijke wijze de weg. Bijzonder knap was de wijze waarop hij de diverse passages binnen de diverse delen organisch aaneen wist te smeden. We mogen niet vergeten dat hij al op bloedjonge leeftijd de Eduard van Beinumprijs won en erna een stijle carrière maakte, met name in Azië. Overduidelijk wilde het jonge strijkersensemble zijn aanwijzingen zo gloedvol mogelijk navolgen. Het resultaat: een bijzonder fraai klinkend ensemble! En het zal nog vaker te horen zijn dit festival.
Harry-Imre Dijkstra
Info programma & tickets:
