Deze losse uitgave van de Prelude uit de opera Lohengrin is – anders dan we meestal gewend zijn van Breitkopf – geen Urtext. De uitgave bevat geen introductie of kritisch commentaar, maar is een eenvoudige, gemoderniseerde druk op bescheiden formaat. Het is echter niet alleen een studiepartituur; orkestpartijen zijn wel degelijk leverbaar. Ondanks de moderne lay-out reflecteert de notatie een eigenaardigheid van historische edities. De karakteristieke flageoletten voor de solostrijkers waarmee ...
Read MoreDe uitbreiding van de Urtext uitgave van de pianowerken van Alexander Scriabine door G. Henle Verlag onder redactie van de Russische editrice Valentina Rubcova vordert traag, maar gestaag. De editie blinkt niet uit in uitputtend of transparant bronnenonderzoek. In dit opzicht is het ook niet eenvoudig om de editie door Nikolai Shilyayev uit medio jaren 1920 te overtroeven. Deze wordt door Rubcova wel als secundaire bron gebruikt. Van meerwaarde is ...
Read MoreOver deze uitgave had u misschien al eens gehoord: de Urtext van Ludwig van Beethovens pianosonates door Bärenreiter, onder de onvolprezen redactie van Jonathan del Mar. In 2019 besprak ik alle drie de delen. Nu zes jaar later verschijnt het eerste deel opnieuw... Is dat nu reden voor een bespreking? Maar als je goed naar de cover kijkt, ontdek je het verschil. Dit keer staat er in kleine hoofdletters het ...
Read MoreHet ontstaan van de Linzer symfonie van Mozart is gedeeltelijk in nevelen gehuld. Afgezien van de onbeantwoorde vraag of de componist het werk – zoals geheel in de Mozart-mythologie zou passen – daadwerkelijk binnen vijf luttele dagen heeft neergepend, ontbreekt er voor het samenstellen van een serieuze Urtext een aanzienlijk belangrijker stukje van de puzzel: de gehele autograaf is namelijk, nadat deze door Mozart aan zijn vader was verstuurd, in ...
Read MoreSerge Prokofiev hield niet van broodschrijven. Zijn op slag populaire Ouverture op Hebreewse thema’s werd letterlijk uit (geld)nood geboren en veel enthousiasme kon de componist er later niet voor opbrengen. Desalniettemin bemoeide hij zich in 1934 alsnog om het vervaardigen van een eigen orkestratie - terwijl er toen al verschillende bewerkingen bestonden. Uiteindelijk is het een karakteristiek werk - zij het slechts sporadisch kenmerkend voor Prokofiev - een van de briljantste ...
Read MoreAangezien de nu zo gevierde Eroica van Beethoven in de laatste jaren van de negentiende eeuw volgens Richard Strauss maar al te weinig populariteit genoot, zag hij voor zichzelf de schone taak weggelegd om de Duitser van nieuwe heroïsche noten te voorzien ‘met veel hoorns, die wederom op heldendom afgesteld zijn’. Hij componeerde twee contrasterende toondichtingen over de Held contra mundus, die hij het liefst als tweeluik opgevoerd zag worden. ...
Read MoreSerge Prokofievs Sonate voor Cello en Piano is èèn van de meest gespeelde composities uit zijn laatste levensfase. De felle tinten uit eerder jaren zijn dof geworden, de clownesk schertsende toon is verkrampt geraakt en soms steekt er vanuit duistere octaven een onbestemde storm op. Maar de lyrische impuls is er, hoewel vermoeid, nog steeds - als laatste sprankje hoop. De ontstaansgeschiedenis van het werk is evenzo getroebleerd. Nadat Prokofiev in ...
Read MoreMen kan moeilijk beweren dat Camille Saint-Saëns wat betreft instrumentaties eenkennig was. Maar zijn Septet voor piano, strijkkwintet en trompet opus 65 zou er niet geweest zijn als muziekliefhebber en vriend Émile Lemoine de componist niet uitdrukkelijk om een werk voor deze bezetting gevraagd had. Deze wiskundige en ingenieur speelde altviool in een door hemzelf opgericht kamermuziekensemble dat zich, ondanks hun amateurstatus, mocht verheugen op de samenwerking met beroemde, eigentijdse ...
Read MoreSinds vorig jaar is het auteursrecht op (de meeste) muziek van Serge Prokofiev vervallen. G. Henle Verlag maakt van de gelegenheid gebruik door meteen een breed scala aan Urtext-uitgaven op de markt te brengen. Hieronder de Sonate voor voor viool en piano opus 94b . Dit werk werd oorspronkelijk geconcipieerd voor fluit en piano en komt in die bezetting ook het sterkst over. Zowel het lyrisch coloriet grijpt terug op de ...
Read MoreDe kritiek die Gabriel Fauré gaf na het doornemen het Strijkkwartet van Maurice Ravel was bepaald niet mals. Toch droeg Ravel uitgerekend dit werk uiteindelijk op aan zijn leermeester. De compositie vestigde zich binnen enkele jaren als een van de meest geliefde eigentijdse muziekwerken en is sindsdien nooit meer uit het ijzeren repertoire verdwenen. In ieder hoekje van het werk schuilt wel een onverwachte harmonische wending, een briljante melodische inval ...
Read More