Johannes Brahms – Walzer Opus 39 voor vierhandig piano

In hun oorspronkelijke vorm waren Johannes Brahms’ Walsen opus 39 voor piano vierhandig gedacht. Ze waren al direct na hun eerste publicatie in 1865 gewild. Zo ontstonden twee jaar later al twee versies voor pianosolo – de ene voor de meer ambitieuze vertolker, de ander voor de halfgevorderde amateur. Henle bracht deze versies ruim tien jaar geleden al uit. Inmiddels is de oerversie dan eindelijk aan de beurt. Ook nu is deze gebaseerd op Henle’s Neue Ausgabe sämtlicher Werke van Johannes Brahms.

Als primaire bron diende Brahms’ in het archief van het Weense ‘Gesellschaft der Musikfreunde’ bewaarde eigen exemplaar van de eerste uitgave met daarin aanpassingen en correcties door de componist. In een in Duits, Engels en Frans opgenomen voorwoord schrijft editeur Jakob Hauschildt het ontstaan van dit opus toe aan een verzoek van Elise Schumann – dochter van Brahms’ beroemde vrienden Clara en Robert. Tevens verwijst hij naar Brahms’ studie van verschillende door zijn voorganger Franz Schubert gecomponeerde dansen.

In een ingekorte Duits- en Engelstalige versie van Hauschildts uitgebreide tekstkritisch commentaar uit de Neue Ausgabe wordt achterin Henle’s Urtext voorzien. Deze uitgave is uitmuntend vormgegeven – met een rustige bladspiegel, duidelijke fonts en comfortabele omslagpunten. Voor vingerzettingen zorgde Andreas Groethuysen, die de uitvoeringspraktijk van deze werken kent uit zijn ervaring in het geprezen duo met zijn echtgenote Yaara Tal.

Elger Niels

G. Henle Verlag Urtext HN 1638
ISMN 979-0-2018-1638-8